Magisch Varanasi, reizen door het ultieme India

India: Varanasi en de burning ghats

Varanasi is het ultieme India. Waar al je zintuigen tegelijkertijd worden geprikkeld door de geuren, kleuren en geluiden. Waar mensen worden gecremeerd op straat, koeien en babylijkjes in de troebele Ganges drijven. Waar je kan verdwalen in een wirwar aan steegjes om vervolgens zomaar op sleeptouw te worden genomen door een zwerver. Ik loop door de smalle steegjes vol kleine winkeltjes, verstopte tempels en kraampjes met street food. In de verte houden koeien het verkeer op, boven mijn hoofd rennen apen over de daken. Varanasi, waar ik ben gaan houden van India, maar waar ook de wanhoop het grootst was.

De twee gezichten van India

 

HEILIGE STAD VAN INDIA

Varanasi is een van de oudste steden ter wereld en gelegen in het oosten van India, aan de oevers van de heilige rivier de Ganges. Langs het water vind je de indringende ‘burning ghats’. Plekken waar overledenen voor het oog van familieleden en nieuwsgierige toeristen worden verbrand, waarna de eindeloze hoeveelheid grijze as in het heilige water wordt uitgestrooid. Luguber? Voor de toegestroomde westerlingen misschien. Gecremeerd worden in Varanasi is voor de lokale bevolking het hoogst haalbare: door uitstrooiing in de Ganges kan de ziel van de overledene de eindeloze reïncarnatiecyclus doorbreken en het Nirvana bereiken. Een bevrijding waar een gelovige zijn hele leven op heeft gewacht.

 

DOODNORMAAL

Die constante confrontatie met de dood is iets wat sommige reizigers na een paar dagen volledig hebben geaccepteerd. ‘Hoeveel overleden baby’s heb jij al in de rivier gezien?’ is hier een doodnormale openingszin en bij elke dode gedaante die langs het hotel komt drijven wordt bijna teleurgesteld gereageerd als na nadere inspectie blijkt dat het een dier is in plaats van een mens. Hoe meer lijken voorbij komen, hoe plastischer het wordt. De menselijke kant verbleekt, het menselijke leed wordt vergeten. En dat al na twee dagen.

Een vreselijke gedachte. Want de kleuren, de geuren en verbrandingen zijn indrukwekkend. Nog nooit zag ik überhaupt zoveel dode mensen als in Varanasi, een stad waar de dood via de Ganges door het land wordt gespoeld. Het is het spirituele hoogtepunt van India en geloof mij: hier hangt iets in de lucht. Ik voel het in de sterfhuizen waar zieke gelovigen vanuit alle hoeken van het land naartoe reizen, om maar te kunnen sterven in de buurt van de rivier. Op de hoek van de straat, waar die dakloze man wel heel diep ligt te slapen. En in mijn eigen bed in het hotel, waar ik toe ben veroordeeld door de gevaarlijke combinatie van een klassieke Delhi Belly en een heftige zonnesteek. Uitgedroogd en ijlend van de koorts doe ik schietgebedjes om maar niet op deze plek te hoeven sterven. Om niet te eindigen zoals de rest.

Lees ook: Route en planning: 4 weken India

India: Varanasi en de burning ghats India: Varanasi en de burning ghats

 

DE BURNING GHATS VAN VARANASI BEZOEKEN

Wie overlijdt in Varanasi heeft een grote kans om terecht te komen bij Manikarnika Ghat, de bekendste ghat van Varanasi. Het is ook een van de oudste ghats van Varanasi én de plek waar volgens de hindoeïstische vertellingen de godin Dakshayani zichzelf offert en in brand steekt. Bij deze openbare brandstapel worden de meeste mensen verbrand, de kleurrijke tempels als constante getuigen van de massale crematies. Knisperende vuurtjes zijn verspreid over de kade en gammele bootjes met dikke blokken hout varen af en aan. Een proces waar iedereen zijn rol kent: er zijn mannen die hout opstapelen, mannen die lijken vervoeren en mannen die ze op het vuur leggen.

De verbrandingen zijn dus een echte mannenaangelegenheid, maar voor Westerse vrouwen wordt een uitzondering gemaakt. Vraag de weg naar Manikarnika Ghat, en er is altijd wel een local die je de juiste kant op stuurt. Vaak word je regelrecht in de armen van een gids gestuurd, die je meeneemt naar het dak van een naastgelegen gebouw. Foto’s nemen is als vanzelfsprekend niet toegestaan, maar vanaf hier kun je wel heel goed zien wat er beneden gebeurt.

Lees ook: India: Slapen onder de sterren in de woestijn in Rajasthan

India: Varanasi en de burning ghatsIndia: Varanasi en de burning ghats

 

 

OOG IN OOG MET DE DOOD

Ikzelf sta op een warme middag ook op een verhoging langs de Ganges bij Manikarnika Ghat, met beneden mij een groot vuur. De rook is verstikkend en mannen met enkel een lapje om hun heupen gooien er steeds grotere blokken hout op.

Dan zie ik haar liggen. De jonge vrouw in een glitterende sari. Ze heeft een bloedrode stip tussen haar wenkbrauwen, haar ogen zijn vredig gesloten en ze lijkt te glimlachen. De vrouw ligt met haar handen op haar borst en wordt afgedekt met een doek. Ze wordt ruw opgetild en naar het vuur gedragen. Twee sterke mannen leggen haar bovenop de brandstapel. De doek verschuift en haar glimlach komt weer tevoorschijn. Binnen mum van tijd krijgt het vuur grip op de doek en haar haren, de vlammen dansen over haar mooie gezicht.

Er wordt een nieuw houtblok gepakt. Met veel moeite weet de man het boven zijn hoofd te heffen om het vervolgens met een misselijkmakende knal te laten vallen. Precies op het hoofd van die mooie, dode, Indiase vrouw. En terwijl het lichaam van de jonge vrouw steeds zwarter kleurt, wordt het volgende lijk alweer naar boven gedragen.

Lees ook: Is India veilig voor vrouwelijke reizigers?

De twee gezichten van India

 

REIZEN NAAR VARANASI

Varanasi is het hoogtepunt van mijn reis door India. Met de nachttrein reis ik vanuit New Delhi in een rechte lijn naar deze magische stad, maar als je krap zit in de tijd kun je ook vliegen. Een enkele reis begint bij € 30 en onder andere de maatschappijen Vistara, Indigo en Spice Jet vliegen rechtstreeks van New Delhi naar Varanasi. Voor actuele prijzen en een overzicht van de goedkoopste tickets kun je het best zoeken via Skyscanner.nl.

Het centrum van Varanasi is niet heel groot, maar je kan dagen verdwalen in de smalle steegjes. Ik kan het aanraden, want Varanasi moet je gezien hebben tijdens je reis door Noord-India. De tempels, de Ganges rivier, de bedwelmende hitte en de indrukwekkende crematies bij Manikarnika Ghat: Varanasi is de meest bijzondere en spirituele plek waar ik ooit ben geweest.

Als je op zoek bent naar een hotel in Varanasi dan kan ik het Alka Hotel van harte aanraden. Dit hotel ligt heel centraal en pal aan het water, heeft nette kamers en een grote binnenplaats met eigen restaurant. Ideaal als je na zonsondergang liever niet meer de straat op gaat en bovendien goed betaalbaar voor de gemiddelde backpacker.

Lees ook: 8 dingen die je kunnen overkomen in een trein in India, en wat ik daarvan leerde

15 Comments

  • Heftig! Laatst nog lang met Spanjaarden die we ontmoetten in Laos hierover gesproken. Ook zij vertelden dat het een erg bijzondere plek is. Hoewel ik het graag eens met eigen ogen willen zien weet ik niet of ik het aan zou kunnen.. En dan met name de geuren. Noord-India nog steeds (zelfs na het zuiden te hebben bezocht) een plekje in de wereld waar ik een beetje voor vrees.. Bijzonder dat het voor jou je India reis zo speciaal maakte!

    • Stéphanie - Expeditie Aardbol schreef:

      Ik snap je gevoel heel goed. Ik vrees sindsdien ook een beetje voor Noord-India. Tegelijkertijd was het zo magisch dat ik graag ooit nog eens terug ga.

  • Myrthe schreef:

    Wauw wauw wauw. Je beschrijft precies perfect de reden waarom ik zo graag naar India wil…
    Ik wil graag deze cultuurschok meemaken. Een rivier zien waar op de ene plek mensen worden verbrand en waar 10 meter verder mensen zich in datzelfde water wassen. Een land zien waar koeien worden aanbeden..
    Ondanks dat mensen het me afraden (‘je wordt ziek’ ‘het is een verschrikkelijk vies land’) wil ik dit perse ervaren!

    En natuurljk de Taj Mahal niet missen ?

    • Stéphanie - Expeditie Aardbol schreef:

      Ja snap ik volkomen! Ik wilde het ook dolgraag zien en ben inderdaad ontzettend ziek geworden. Maar het is het waard!

  • Eva schreef:

    Mooi geschreven stuk, Stéphanie! Lijkt me heel bijzonder en heftig om mee te maken.

    • Stéphanie - Expeditie Aardbol schreef:

      Thanks! En ja, mijn meest bijzondere reiservaring. India blijft ook 5 jaar na dato nog door m’n hoofd spoken.

  • Yvonne schreef:

    Grappig, Varanassi was ook de plek waar IK ben gaan houden van India… hoewel ik op dat moment nog ernstig twijfelde tot welke groep ik hoorde: de India-haters of de India-lovers. :) Fascinerende stad is het ook!

    • Stéphanie - Expeditie Aardbol schreef:

      Ik weet nog steeds niet bij welke groep ik hoor. Vond het enerzijds een verschrikkelijk land, anderzijds is het mijn meest dierbare reis ooit geweest.

  • India, ik durft niet zo goed. Het lijkt me mooi en vreselijk tegelijk. Die geuren, maar ook deze complete cultuurshock. Misschien ooit.. Mooi geschreven en mooie foto’s!

  • Ha Stéphanie, via een persbericht van de Jaarbeurs kwam ik net ook bij het persbericht over de Aad Struijs Blogprijs terecht en zag dat je genomineerd bent met dit verhaal. Wat mooi! Van harte! Ik heb niet meegedaan, maar ik vind het superleuk voor je! Succes!

  • Proficiat met de persprijs!

    Eind november heb ik een week in Varanasi doorgebracht. Het was tevens mijn eerste echte kennismaking met India. Ik ben al een paar keer in Nepal en Kathmandu geweest, dus ik was wel al wat gewend wat betreft drukte en vuiligheid. India heeft nooit bovenaan mijn verlanglijstje gestaan (met uitzondering van Ladakh), maar ik moet bekennen dat Varanasi me toch wel gecharmeerd heeft. Ik keer zeker nog eens terug…

    • Stéphanie - Expeditie Aardbol schreef:

      Dankjewel Serge! Ja Varanasi is echt een bijzondere plek. Ben benieuwd of het veel verschilt met Kathmandu, dat staat namelijk nog op mijn lijstje ;)!

  • Julia schreef:

    Bizar, dat het zomaar kan. Ik wilde vroeger graag naar India, maar mijn oom raadde mij het af. Hij vertelde de eerste week niet uit zijn hotel te zijn gekomen door de grote shock. Geef mij maar een standaard begrafenis!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *